Świeccy i zakonnicy

„Wydarzenie, które zmieniło życie Założyciela, wycisnęło też «piętno» na życiu bardzo licznych jego duchowych synów i córek, dało początek wielorakim doświadczeniom religijnym i kościelnym, które kształtują dzieje waszej wielkiej i zróżnicowanej rodziny duchowej” (Benedykt XVI, 24 marca 2007).

Z charyzmatu księdza Giussaniego zrodziły się stowarzyszenia osób dorosłych, których celem jest pomaganie sobie żyć chrześcijaństwem w warunkach powołaniowych, w jakich się znajdują: jako osoby świeckie i duchowne; są formami, które umożliwiają „życie wiarą chrześcijańską w sposób głęboki […], a zarazem ze spontanicznością i wolnością, dzięki którym mogą się rodzić nowe, profetyczne dzieła apostolskie i misyjne” (Benedykt XVI, 24 marca 2007).

Bractwo CL
Jest to najbardziej reprezentatywna grupa uznana przez Papieską Radę do Spraw Świeckich 11 lutego 1982 jako powszechne stowarzyszenie wiernych na prawie papieskim.
Założone i kierowane przez księdza Giussaniego, aż do jego śmierci, dzisiaj prowadzone przez księdza Juliána Carróna skupia w swoich szeregach – rozsianych na wszystkich kontynentach – około 70 tysięcy osób dorosłych.
Bractwo zrodziło się z doświadczenia tych, którzy po ukończeniu studiów uniwersyteckich, chcieli również jako dorośli, żyć przynależnością do Kościoła w wymiarze wspólnotowym, idąc za charyzmatem księdza Giussaniego.
Przynależność ta zakłada przyjęcie podstawowej reguły osobistej ascezy: momenty codziennej modlitwy, udział w spotkaniach formacji duchowej jakimi są doroczne Rekolekcje i dni skupienia, zaangażowanie i wspieranie, także ekonomiczne, inicjatyw charytatywnych, misyjnych i kulturalnych podejmowanych lub wspieranych przez Bractwo.
(zob. Luigi Giussani, L'opera del movimento. La fraternità di Comunione e Liberazione, 2002 [Luigi Giussani, Dzieło ruchu. Bractwo Comunione e Liberazione, 2002]).

Przynależność zakłada przyjęcie podstawowej reguły formacji i osobistej ascezy

Memores Domini
Stowarzyszenie świeckie Memores Domini powstało w 1964 roku pod nazwą Gruppo adulto [Grupa dorosłych]. Zostało zatwierdzone w 1988 roku przez Stolicę Apostolską jako prywatne powszechne stowarzyszenie kościelne. Należą do niego osoby z CL, które żyjąc w świecie, podążają za powołaniem do całkowitego oddania się Bogu, zobowiązując się do misji, przeżywając swoją pracę jako miejsce pamięci o Chrystusie, poprzez praktykowanie rad ewangelicznych – posłuszeństwa, ubóstwa i dziewictwa – w ciągłości z tradycją Kościoła, jak tego uczył ksiądz Giussani. Memores żyją wspólnie w „Domach”, by wspierać się nawzajem w pamięci o Chrystusie.

Bractwo Kapłańskie Misjonarzy św. Karola Boromeusza
[Fraternità Sacerdotale dei Missionari di san Carlo Borromeo]
„Idźcie na cały świat, niosąc prawdę, piękno i pokój, które spotykają się w Chrystusie Odkupicielu”. Są to słowa Jana Pawła II skierowane do Ruchu w 1984 roku. Rok później, z inicjatywy księdza Massima Camisaschi powstaje Bractwo św. Karola, uznane w 1999 roku jako instytut na prawie papieskim. Wspólnota młodych kapłanów w służbie misji chrześcijańskiej, gotowych pójść wszędzie tam, gdzie potrzeby Kościoła oraz życie Ruchu będą tego wymagały.
www.sancarlo.org/en

«Idźcie na cały świat, niosąc prawdę, piękno i pokój, które spotykają się w Chrystusie Odkupicielu»

Siostry Misjonarki św. Karola Boromeusza
Zgromadzenie Misjonarek św. Karola Boromeusza zrodziło się w 2005 roku z pragnienia kilku dziewcząt, by współdzielić ideały Bractwa św. Karola oraz przeżywać charyzmat księdza Giussaniego w żeńskim życiu konsekrowanym. W 2011 roku zostały uznane przez biskupa Gino Reali jako Publiczne Stowarzyszenie Wiernych. Misjonarki św. Karola składają śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa oraz noszą habit jako znak przynależności do Chrystusa. Poruszone pragnieniem zanoszenia światu komunii, którą żyją w swoich domach, są otwarte na wszystkie role oraz zawody, które mogłyby służyć głoszeniu Chrystusa obecnego oraz wychowaniu do wiary.
www.missionariesancarlo.org

Zgromadzenie Sióstr Miłości od Wniebowzięcia
[Congregazione delle Suore di Carità dell'Assunzione]
W latach sześćdziesiątych niektóre młode dziewczyny z CL wstąpiły do Zgromadzenia Małych Sióstr Wniebowzięcia (Congregazione delle Piccole Suore dell’Assunzione), założonego w XIX wieku we Francji przez ojca Stefana Perneta: ksiądz Giussani rozpoznał w nim zgodność ze swoim sposobem pojmowania oraz przeżywania chrześcijańskiego życia. Z tego Instytutu wyłania się w 1993 roku Zgromadzenie Sióstr Miłości od Wniebowzięcia, które w księdzu Giussanim znajduje przewodnika w przeżywaniu współcześnie charyzmatu ojca Perneta. Sercem ich służby są rodziny, poprzez posługiwanie chorym, dzieciom w trudnej sytuacji, osobom starszym. W 2005 roku Stolica Apostolska zatwierdziła decyzję Sióstr Miłości uznającą księdza Giussaniego, wraz z ojcem Pernetem, za założyciela Zgromadzenia.

Bractwo Świętego Józefa
[Fraternità San Giuseppe]
Gromadzi osoby, które decydują się oddać całkowicie i ostatecznie swoje życie Chrystusowi w dziewictwie, żyjąc zgodnie z ewangelicznymi radami ubóstwa, czystości i posłuszeństwa, pozostając w swoich środowiskach rodzinnych i zawodowych, świadome tego, iż „chrzest św. i bierzmowanie są wystarczające do całkowitego oddania się Chrystusowi i Kościołowi” (por. ksiądz Giussani, Litterae, nr 6/1989).

Więcej informacji można znaleźć na:
sekretariat@cl.opoka.org.pl