Leo XIV na stadionie Stadio Nacional w Limie podczas czuwania z młodzieżą (©Ansa/Elisabetta Trevisan/Vatican Media/Abacapress.com)

Leon XIV w Peru. „Pielęgnujcie przyjaźń z Chrystusem”

Na stadionie Nacional w Limie papież spotkał się z dziesiątkami tysięcy młodych ludzi i studentów. Oto jego słowa
Leon XIV

Dobry wieczór, Limo, Callao, Carabayllo!
Na pewno są tu też mieszkańcy Lurín i Chosica!
Dobry wieczór wszystkim!


Ktoś mi powiedział, że w Peru brakuje znaku nadziei; cóż, dzisiaj tutaj, na Stadionie Narodowym, to właśnie wy jesteście tym znakiem nadziei.

Jakże wielką radością jest dla mnie spotkanie z wami! Dziękuję za tak serdeczne przyjęcie. Dziękuję za słowa ks. kard. Castilla i za pytania skierowane do mnie przez młodzież, a także za szczerość, z jaką Joao, Emily i s. Luzbinda otworzyli przed nami swoje serca. To, czym się z nami podzielili, daje mi sposobność, aby przywołać pewną scenę z Ewangelii według św. Jana.

Pewnego dnia Jan Chrzciciel stał z dwoma swoimi uczniami, gdy zobaczył przechodzącego Jezusa. Wskazując na Niego, powiedział: „Oto Baranek Boży” (J 1, 36). Usłyszawszy te słowa, obaj uczniowie poszli za Nim. Pan, widząc, że za Nim podążają, spojrzał na nich i zapytał: „Czego szukacie?” (w. 38). Jakże piękne pytanie! Są to pierwsze słowa Jezusa zapisane w tej Ewangelii. Chciałbym, aby każdy z was usłyszał to pytanie tak, jakby Jezus zadawał je mu dzisiaj: Czego szukasz? Co pragniesz znaleźć? Czego oczekujesz od życia?

Nie spieszcie się z odpowiedzią. Są pytania, które towarzyszą nam przez długi czas. Pomyślcie o tym, co budzi w was największy entuzjazm, o ludziach, których kochacie, a także o marzeniach, o które bylibyście gotowi walczyć. Pomyślcie także o niepokojach, które niekiedy spędzają wam sen z powiek, oraz o tym, co chcielibyście zmienić. Jezus interesuje się tym wszystkim, ponieważ interesuje się wami.

Jest pewne słowo, które może nam pomóc zrozumieć to poszukiwanie – to pasja. Używamy go, gdy mówimy o tym, co gorąco kochamy, co budzi nasz entuzjazm i skłania nas do dawania z siebie tego, co najlepsze. Ale przypomina nam ono również o cierpieniu, o doświadczeniach, które zdają się gasić w nas pragnienie dalszego podążania naprzód. Są tacy młodzi ludzie, którzy czują się samotni, nawet gdy przebywają wśród innych. Jeszcze inni noszą w sobie ból po stracie bliskiej osoby lub niepewność co do swojej przyszłości. Czasami zastanawiamy się, dlaczego Bóg dopuszcza pewne wydarzenia albo dlaczego wydaje się milczeć właśnie wtedy, gdy najbardziej Go potrzebujemy...

Kontynuuj czytanie na stronie Stolicy Apostolskiej