Panie Premierze,
Pani Przewodnicząca Kongresu Deputowanych,
Panie Przewodniczący Senatu,
Panie Prezesie Trybunału Konstytucyjnego,
Pani Prezes Sądu Najwyższego i Przewodnicząca Generalnej Rady Władzy Sądowniczej,
Członkowie Kongresu Deputowanych i Senatu,
Panie i Panowie!

Dziękuję Pani Przewodniczącej za życzliwe słowa, jak również za zaproszenie, które Stolica Apostolska otrzymała z okazji mojej podróży do tego kraju, a także za uprzejme przyjęcie mnie w tym historycznym Pałacu Kongresu Deputowanych, będącym szacownym miejscem życia instytucjonalnego, prawnego i demokratycznego Królestwa Hiszpanii. Staję dziś przed Państwem jako Biskup Rzymu i Pasterz Kościoła katolickiego, świadomy, że misja powierzona Następcy Apostoła Piotra jako zasadzie i fundamentowi jedności biskupów oraz wiernych (por. Lumen gentium, 23) stawia Stolicę Apostolską w szczególnej relacji dialogu z narodami i państwami.

Moja obecność pośród Państwa ma być gestem bliskości wobec Hiszpanii w duchu wzajemnej współpracy, a także słowem ofiarowanym w służbie osobie ludzkiej. Kościół „pielgrzymuje razem z ludzkością”, dzieli jej nadzieje i rany, wsłuchuje się w pytania każdej epoki i pozwala, „by przemawiało do niego wszystko to, co dotyczy życia mężczyzn i kobiet naszych czasów”. Dlatego, gdy zabiera głos w sprawach życia publicznego, czyni to z poszanowaniem właściwej misji instytucji oraz prawowitej odpowiedzialności tych, którym powierzono mandat stanowienia prawa. Uznaje „autonomię rzeczywistości ziemskich” oraz „rozróżnienie między wspólnotą eklezjalną a wspólnotą polityczną”; właśnie dzięki tej świadomości wnosi refleksję zrodzoną z pragnienia służby dobru wspólnemu i przypominania tego, co czyni współistnienie naprawdę ludzkim (por. Enc. Magnifica humanitas, 18–19)...

Kontynuuj czytanie na stronie Stolicy Apostolskiej