Francesco Cassese. W świetle tego, co wyłoniło się podczas ostatniej Diakonii Regionu Lombardii z 10 marca, chciałbym teraz zaproponować, abyśmy wspólnie zrobili kolejny krok, nie tylko podsumowujący odkrycia i spostrzeżenia, które już się pojawiły, ale także ponownie rozpoczynający naszą wspólną drogę poza granicami Lombardii. W tym celu chciałbym zadać Davide kilka pytań. Zacznę od ostatniego okresu, czyli od wydania ulotki Towarzystwa Dzieł (Compagnia delle Opere), dotyczącej referendum w sprawie podziału karier sędziowskich, którą Ruch poparł i zaproponował wszystkim. Jak widzieliśmy, zrodził się z tego „ruch” ludzi, dający liczne możliwości spotkań i dialogu nie tylko w Lombardii, ale także w wielu regionach Włoch. Niektórzy domagali się nawet możliwości głębszego zrozumienia, o co toczy się gra w tym wyborze Ruchu. I paradoksalnie, tak twierdzę, fakt, że zwyciężyło inne stanowisko niż wskazane, pomaga nam z większą wolnością zgłębić motywację tej propozycji.

Pytam cię zatem, Davide: co było stawką dla nas – dla „każdego” z nas i dla „nas” wszystkich – w tej podjętej próbie, to znaczy sformułowania wspólnego, publicznego osądu w sprawie o znaczeniu obywatelskim i politycznym? W kontekście naszego wspólnego doświadczenia chrześcijańskiego, czym było i jakie jest znaczenie tej próby?

Davide Prosperi. Pytanie jest bardzo aktualne i chciałbym, abyśmy w pierwszej kolejności my – którzy tu jesteśmy, ponieważ jesteśmy powołani do odpowiedzialności w Ruchu – pomogli sobie nawzajem zrozumieć znaczenie podjętej przez nas próby, ponieważ stanowi ona krok w kierunku uświadomienia sobie oryginalności Ruchu, „specyficznej natury charyzmatu Comunione e Liberazione”, którą ksiądz Giussani streszcza w trzech punktach zawartych w Prologu do Statutu Bractwa (zachęcam was do sięgnięcia po nie ponownie1). Jest to stanowisko, które bynajmniej nie jest czymś oczywistym w panoramie doświadczeń kościelnych. Właśnie dlatego chciałbym przede wszystkim zauważyć, że to, co wydarzyło się w kwestii referendum, nie jest epizodem improwizowanym czy arbitralnym – to znaczy wydarzeniem, do którego można by podejść obojętnie w taki czy inny sposób, nie implikując niczego, co należy do naszego doświadczenia – ale jest dla nas niczym cegła w trwającej budowie podmiotu CL...

Aby kontynuować lekturę, pobierz PDF: