Drodzy Przyjaciele,

piszę do was w momencie, gdy wszyscy jesteśmy zasmuceni trudem i cierpieniem, jakich doświadcza Ojciec Święty. Nie przestawajmy otaczać go naszą żarliwą modlitwą.

W ostatnich dniach wielu z was wyraziło mu wdzięczność za ojcowską postawę, z jaką nam towarzyszy, odnosząc się w szczególności do jego listu z 1 lutego. W związku z nim otrzymałem wiele ponagleń i pytań, miałem też okazję skonfrontować się w tej sprawie z Dykasterią ds. Świeckich, Rodziny i Życia. Z racji tego, że nie byłem w stanie odpowiedzieć każdemu z osobna w tak krótkim czasie, wspólnie z tymi, którzy współdzielą ze mną odpowiedzialność za Ruch, pomyślałem, że może warto przejrzeć i wspólnie przeanalizować niektóre fragmenty.

Jesteśmy pewni, że droga, którą wskazuje nam głowa Kościoła, służy naszemu wzrostowi, na rzecz całej komunii kościelnej. Nasza komunia istnieje, ponieważ należy do komunii całego Kościoła, kierowanego przez papieża, któremu zostało powierzone zadanie bycia „sługą komunii w prawdzie i miłości”1. Chcemy zatem szczerym sercem oddać się tej drodze. Jest to zaproszenie, które kieruję do każdego z was, także do tych, którzy w ostatnich latach znaleźli się w trudnej sytuacji, z jakiegokolwiek powodu, choćby nawet przyczyną były moje ograniczenia...

Kontynuuj czytanie pobierając pdf: