«Jak wypełnić tę otchłań życia?»

Drugi rozdział książki Juliána Carróna Blask oczu. Co nas wyrywa z nicości?
Julián Carrón

Pytanie, które umieściliśmy w centrum naszej uwagi, jest zasadnicze: „Co nas wyrywa z nicości?”. Jak możemy w nieuniknionym dramacie życia nie ulec naszej podatności na zranienia oraz naszej bezsilności? Co może odpowiedzieć na brak sensu? Szok wywołany przez koronawirusa, który wstrząsnął każdym z nas, budząc w nas strach o swoje życie, jeszcze
bardziej wyostrzył to pytanie, zmuszając do rozważenia z jeszcze większą jasnością prób udzielenia odpowiedzi.

1. Usiłowania niewystarczające

a) Argumenty, które nie powalają już nikogo

Niektórzy uważają, że wystarczy jakiś dyskurs, by zwyciężyć wyzwanie szerzącej się nicości. Ale same dyskursy, jak pokazuje nam nasze doświadczenie, nie wystarczają. Myśl, filozofia, analiza psychologiczna albo intelektualna nie są w stanie sprawić, że człowieczeństwo wystartuje na nowo, przywrócić oddech pragnieniu, odrodzić/zrodzić na nowo „ja”. Biblioteki są ich pełne, a za sprawą sieci wszystko jest na wyciągnięcie ręki, ale nicość szerzy się niezmiennie. Człowiek uświadamia sobie tę niewystarczalność, kiedy zwraca większą uwagę na to, co porusza się w głębi każdego z nas. „Byt ludzki oznacza coś więcej niż tylko byt; w grę wchodzi to, co przysłaniane, tłumione, lekceważone czy zniekształcane. Jak przeniknąć skorupę ludzkich przystosowań i dowiedzieć się, czy przystosowanie jest ostatecznym powołaniem człowieka? Badamy ludzkie zachowanie; nie wolno pomijać zamętu w głowie człowieka”50.
Ileż słów z tych, które słyszymy, a także wypowiadamy, nie ma sensu! Mówi o tym Szekspir w charakterystyczny dla siebie uszczypliwy sposób: „Nie ma sobie równych […], jeżeli idzie o ilość pustosłowia produkowanego na minutę. Jego rozsądne myśli są jak dwa ziarnka pszenicy zagrzebane w dwóch korcach plew; szuka się ich cały dzień, a gdy się wreszcie znajdzie,
okazuje się, że szukać nie było warto”51. Rozum może działać bez sensu, posługując się argumentami pozbawionymi rzeczywistej treści. „Władza poznawcza zawsze jest skłonna do zbaczania z drogi, gdy chodzi o grę pojęć, czym zresztą może się upajać, nie dostrzegając, że już przecięła więź łączącą ją z rzeczywistością”(...)

Pobierz PDF lub ePUB