„Co nas wyrywa z nicości?”

Pierwszy rozdział książki Juliána Carróna Blask Oczu. Co nas wyrywa z nicości?
Julián Carrón

Drodzy przyjaciele,
na ustalone coroczne Rekolekcje Bractwa zadaliśmy sobie pytanie: „Co nas wyrywa z nicości?”. Przemożne i dramatycznie nieprzewidziane wydarzenie zmusiło nas do rezygnacji z naszego spotkania, które w głębi serca było zawsze przez wszystkich oczekiwane. To nie osłabiło tego pytania, uczyniło je jeszcze bardziej przejmującym ze względu na naturę wyzwania, przed którym stoimy na całym świecie. Właśnie zaistniała sytuacja sprawiła, że tym pilniejsza stała się potrzeba zmierzenia się z tym pytaniem, szukając odpowiedzi, która okazałaby się być odpowiednia. Wydało się nam zatem konieczne, aby kontynuować towarzyszenie sobie w tym przyprawiającym o zawrót głowy czasie, w którym nicość tak potężnie zagraża życiu wszystkich. Pragniemy stanąć wobec tej prowokacji, która dotyka nas wszystkich bez wycofywania się. Pozwoli nam to zweryfikować, czy nowe poznanie i nowa afektywność, właściwe dla „nowego stworzenia” zrodzonego przez chrzest, zaczynają stawać się w nas „zwykłą świadomością, z którą przeżywa się całość rzeczywistych okoliczności” (L. Giussani - S. Alberto - J. Prades, Zostawić ślady w historii świata, Wydawnictwo i Drukarnia Świętego Krzyża, Opole 2011, s. 75). Ksiądz Giussani oferuje nam cenną podpowiedź metodologiczną do przeprowadzenia tej weryfikacji: „Aby mentalność była naprawdę nowa, trzeba, by świadomość własnej «przynależności nieustannie angażowała ją w porównywanie z teraźniejszymi wydarzeniami». Zaangażowanie w porównywanie się z teraźniejszymi wydarzeniami jest wskazaną nam metodą, aby mentalność stawała się naprawdę nowa. Istotnie „jeśli nowa świadomość nie wchodzi w teraźniejsze doświadczenie, nie istnieje, jest abstrakcją. W tym sensie nieosądzanie wydarzeń jest uśmiercaniem wiary” (tamże, s. 76-77). Obietnica, że tego rodzaju porównywanie może przyczynić się w nas do rozkwitu owego nowego stworzenia, które rodzi się z chrztu i budzi się w spotkaniu z żywą wspólnotą chrześcijańską, czyni fascynującą tę naszą wspólną drogę. Tekst, który przygotowuję i nad
którym będziemy pracować w nadchodzących miesiącach, zamierza być narzędziem do tej pracy.
Tutaj będziecie mogli przeczytać pierwszy rozdział tekstu.

Pobierz PDF